Tot Hoe Laat Klussen In Huis

Zo, daar zitten we dan. Koffie? Thee? Een stevige borrel? Hoe dan ook, pak een stoel, want ik heb je wat te vertellen. Het gaat over een onderwerp dat ons allemaal wel eens nachtmerries bezorgt, of op zijn minst een paar frustrerende middagen: 'Tot Hoe Laat Klussen In Huis'. Ja, je hoort het goed. Die verdoemde klus die uitloopt, terwijl de buren al met hun derde glaasje wijn zitten te proosten.

Ik heb het zelf meegemaakt, en geloof me, het is geen pretje. Je begint vol goede moed, met de beste intenties. 'Dit klusje is zo gefixt!' zeg je nog tegen je partner, terwijl je met een glimlach van oor tot oor de gereedschapskist opentrekt. Een uurtje, maximaal twee, zo is de planning. Een perfecte timing, want je wilt immers nog genieten van de avond. Maar oh, die ijdele hoop.

Je begint met het weghalen van dat ene plintje. Klinkt simpel, toch? Nou, nee. Dat plintje blijkt met een soort superlijm aan de muur te zitten die zelfs de gecombineerde krachten van de Hulk en een sloopkogel niet los krijgt. Na twintig minuten zwoegen, vloeken en een paar vermengde vingernagels, zit je nog steeds te kijken naar datzelfde plintje. Je bent nu al tien minuten verder. En je bent nog niet eens begonnen met de échte klus.

En dan die boormachine. Je denkt dat je de wereld gaat veroveren met dat ding. Een paar gaatjes, piep, piep, klaar. Maar de eerste keer dat je de knop indrukt, schiet er een vonk uit. Je partner kijkt je met grote ogen aan. 'Was dat de bedoeling?' vraagt die nog. Natuurlijk was dat niet de bedoeling. Nu moet je eerst op zoek naar een nieuwe boormachine. Of, nog erger, de handleiding. Want wie leest er nou de handleiding van een boormachine? Dat is iets voor de zwevers, toch?

Ineens is het al laat. De zon is al onder. En jij zit nog steeds met een half gedemonteerde lamp en een hoopje stof dat groter is dan je hoofd. De geur van versgezaagd hout mengt zich met de geur van beginnende wanhoop. Je denkt terug aan de gezellige avond die je had kunnen hebben. Een film. Een goed boek. Een lange, diepe slaap. In plaats daarvan ben je bezig met een soort moderne marteling.

Tot hoe laat mag je klussen: Regels, tips en advies - Huis en Klussen.nl

En dan beginnen de buren. Eerst een zacht geluidje, een plinkeltje van bestek op borden. Daarna het gedempte gelach. Je visualiseert ze al, met hun glimmende glazen, terwijl jij hier zit te zweten als een otter. De klok tikt door. Elf uur. Twaalf uur. Om een uur 's nachts begin je je serieus af te vragen of het niet beter was geweest om dat meubelstuk gewoon te laten staan waar het stond. Of om de oude lamp gewoon te laten hangen, met die vreemde flikkeringen.

De verbazingwekkende waarheid is dat de meeste klussen die 'even snel' gedaan moeten worden, verdomd veel langer duren dan je denkt. Het is een soort fysicawet van de doe-het-zelfwereld. Hoe simpeler de klus lijkt, hoe langer het duurt. Het is alsof de materie zelf zich verzet tegen jouw pogingen om het te verbeteren. Alsof de muur zegt: 'Nee, jij gaat me niet veranderen!'

Vanaf en tot hoe laat mag je klussen in huis?

En dan komt het moment van de waarheid. De klus is eindelijk klaar. Je kijkt naar je werk. De verf is een beetje uitgelopen, het schroefje zit scheef, en er is een mysterieus nieuw gaatje ontstaan in de muur dat je absoluut niet kunt verklaren. Maar het is af. Je bent kapot, maar het is af. En terwijl de eerste zonnestralen alweer aan de horizon verschijnen, realiseer je je dat je waarschijnlijk een gouden ticket hebt gewonnen voor de club 'Mensen die nooit meer 'even snel' gaan klussen'.

Maar weet je wat? Ondanks al het gezweet, gevloek en de slapeloze nachten, is er ook iets bevredigends aan. Dat gevoel van overwinning. Dat je iets hebt gemaakt, of gerepareerd. Dat je hebt bewezen dat je meer kunt dan je dacht. Zelfs als het er een beetje scheef uitziet. En als de buren je dan 's ochtends vragen hoe het gegaan is, kun je met een vermoeide glimlach zeggen: 'Oh, het ging prima. Alleen ietsje langer dan gepland.' En dan sluit je je ogen en droom je van een wereld zonder boormachines en plinten. Tot de volgende keer!