Hoeveel Van De Aarde Is Water

Stel je voor: je zit op een zonnig terrasje, je glas ijswater staat naast je, en je denkt even na over al het water dat je die dag al hebt gebruikt. Van je ochtenddouche tot het kopje thee na de lunch. Water is overal. Maar heb je je ooit afgevraagd hoeveel van onze prachtige planeet eigenlijk uit water bestaat? Het is een vraag die misschien wat droog klinkt, maar geloof me, het verhaal achter die watermassa is verrassend boeiend en best belangrijk voor ons allemaal.

Laten we eens diep ademhalen – oh wacht, dat doen we ook met lucht! – en kijken naar de cijfers. Als je de Aarde zou bekijken als een soort enorme, blauwe knikker die door de ruimte zweeft, dan zou je zeggen: wow, dat is veel blauw! En dat klopt. Ongeveer 71% van het aardoppervlak is bedekt met water. Dat is bijna driekwart! Dat is alsof je een voetbal pakt en drie van de vier kwarten blauw verft. Dat kleine overgebleven stukje is dan de continenten, de bergen, de steden waar wij met z'n allen wonen.

Denk er eens over na. Als je in een vliegtuig stapt en je kijkt naar beneden, zie je eindeloze uitgestrekte blauwe vlaktes. Dat zijn de oceanen, de zeeën, de grote meren. Ze zijn zo immens dat ze bijna onvoorstelbaar zijn. De diepste plekken in de oceaan, zoals de Marianentrog, zijn dieper dan de Mount Everest hoog is! Stel je voor dat je die berg in een kuil zou gooien, dan zou de top nog steeds onder water liggen. Best een coole gedachte, toch?

Maar nu komt het kleine addertje onder het gras, of beter gezegd, het zout in de oceaan. Al dat water, die 71%, is voor het overgrote deel zeewater. En we weten allemaal dat je van zeewater niet echt kunt drinken. Als je een flinke slok neemt, krijg je waarschijnlijk meer dorst dan je had, en kun je dat beter aan je slechtste vijand wensen. Dat lekkere, frisse water dat uit de kraan komt, of dat je in je fles meeneemt naar je werk, dat is maar een heel klein percentage van al het water op Aarde.

Waar zit dat lekkere water dan?

Oké, dus het grootste deel van het water is zout. Waar vinden we dan dat kostbare zoete water dat we nodig hebben om te leven? Een groot deel daarvan zit vastgevroren in ijs. Denk aan de gigantische ijskappen op Antarctica en Groenland, en de gletsjers in de bergen. Als je al het zoete water op Aarde zou verzamelen, dan zou ongeveer 68,7% daarvan in het ijs zitten. Dat is dus een enorme voorraad, maar niet echt makkelijk om te gebruiken voor je dagelijkse kop koffie, tenzij je een Eskimo bent met een thermoskan ter grootte van een kleine auto.

De oorsprong van het water op aarde

En dan is er nog een klein beetje zoet water dat in meren, rivieren en onder de grond zit. Dit is het water dat we daadwerkelijk gebruiken. En als we het dan hebben over de hele hoeveelheid water op Aarde, dan is dit percentage echt minimaal. We praten dan over minder dan 1% van al het water op onze planeet dat toegankelijk is als zoet water in meren en rivieren. Dat is dus minder dan een procent van een piepklein deel van de 71% blauwe knikker!

Vergelijk het met een gevuld glas met daarin 100 druppels water. Drie druppels daarvan zijn zoet water. Daarvan zijn er dan weer bijna twee druppels bevroren ijs. En van die ene overgebleven druppel, is er een minuscuul druppeltje dat je daadwerkelijk kunt drinken uit een rivier of meer. Het is verbazingwekkend weinig als je er zo over nadenkt. Het is als zoeken naar een specifieke, gouden munteenheid in een oceaan van zand.

Waarom is dit belangrijk voor ons, gewone stervelingen?

Je denkt misschien: "Prima, veel water, een beetje zoet water. Wat maakt het uit?" Nou, het maakt een enorm verschil. Want wij, mensen, dieren en planten, kunnen niet leven zonder zoet water. We drinken het, we gebruiken het om ons eten te verbouwen, we gebruiken het in talloze industriële processen. Zonder dit kleine beetje zoet water, zou het leven zoals we het kennen simpelweg niet bestaan.

Opdracht 9 Zout en zoet water / Onderwerp 2 Het water op aarde

Stel je voor dat je een supermarkt binnenloopt, en je zoekt een specifiek merk koekjes dat je zo lekker vindt. Maar de schappen zijn bijna leeg, en er zijn maar een paar pakjes over. Dat is een beetje hoe het voelt als we nadenken over de beschikbaarheid van zoet water. We hebben geluk dat we er nu nog genoeg van hebben, maar het is geen onuitputtelijke bron. En zeker niet overal op de wereld is het zo vanzelfsprekend als hier in Nederland, waar we vaak denken aan teveel regen!

De verdeling van zoet water is enorm ongelijk. In sommige delen van de wereld hebben mensen nauwelijks toegang tot schoon drinkwater. Ze moeten kilometers lopen om een beetje water te halen, en dat is vaak niet eens veilig om te drinken. Denk aan een kleine jongen die elke dag uren loopt met een emmer op zijn hoofd, terwijl jij je glas kraanwater gewoon opentrekt. Dat is een wereld van verschil, en het benadrukt hoe waardevol dat kleine beetje zoet water is.

Op zoek naar de waterbron - KIJK Magazine

We moeten er dus zuinig op zijn!

Dit betekent niet dat je nu meteen in paniek moet raken en alle kranen moet dichtdraaien. Maar het is wel een goede reden om bewust te zijn van ons watergebruik. Die lange douche van een halfuur? Misschien kan het iets korter. Dat gras dat je sproeit terwijl het regent? Niet zo handig. Elke kleine beetjes helpen. Als we allemaal een beetje bewuster omgaan met water, kunnen we ervoor zorgen dat dit kostbare goed ook beschikbaar blijft voor toekomstige generaties.

Het is net als met je favoriete game op je telefoon. Je speelt er graag mee, maar je weet ook dat de batterij niet oneindig meegaat. Dus soms leg je hem even weg, of laad je hem op. Met water moeten we ook een beetje die mentaliteit hebben. Het is er, het is fantastisch, maar we moeten er goed voor zorgen.

Dus de volgende keer dat je een glas water drinkt, of je handen wast, denk dan even aan die enorme blauwe bol die we thuis noemen. Denk aan de 71% water, en bedenk hoeveel van dat kleine, zoete restje we eigenlijk nodig hebben om te floreren. Het is een fascinerend en belangrijk gegeven, en het herinnert ons eraan hoe bijzonder en kwetsbaar onze planeet is. En dat is toch wel een heel fijne gedachte om bij stil te staan, toch?