Hoe Vaak Plassen S Nachts Is Normaal

Goed, laten we het hebben over dat geheime nachtelijke ritueel dat ons allemaal wel eens overkomt: het nachtelijke plasje. Je weet wel, dat moment dat je half slaapdronken de slaapkamer uit strompelt, met de moed der wanhoop de gang verlichtend met je telefoonlampje. De een doet het één keer, de ander wel drie keer. En dan begint het gegiechel, of juist de stille paniek: "Hé, is dit wel normaal?"

Laten we eerlijk zijn, niemand zit te wachten op een onderbreking van zijn kostbare slaap. Diep in de nacht, als de wereld slaapt en jij zou moeten dromen van ... nou ja, wat dan ook. En dan MOET je dus. Weg droom, hallo koude vloer. Het voelt soms als een soort geheime missie. Sluipend, stil, met de blik op oneindig (of op de deurpost, om niet te struikelen).

Er is zo'n subtiele schaamte aan verbonden, vind je niet? Alsof je iets fout doet door je blaas zijn werk te laten doen. Je ligt lekker te snurken, en opeens, BOEM, moet je. En dan denk je: "Moet ik dit echt doen? Kan het niet wachten tot de ochtend?" Maar je lichaam is een eigenwijze dictator, die zegt: "NU!"

De meningen zijn verdeeld, hoor. Sommige mensen zeggen doodleuk: "Eén keer is prima." Anderen knikken wijselijk en zeggen: "Twee keer, dat is nog wel te doen." En dan heb je de dappere zielen die de moed hebben om toe te geven dat ze drie, vier, of zelfs meer keren uit bed komen. Die laatste groep, die verdient een medaille. Of op zijn minst een comfortabele sloffen-collectie.

Waarom is die één of twee keer nou zo'n magisch getal? Is er een geheime club van 'normale' nachtplassers met een strikt protocol? Ik vermoed van niet. Ik denk dat het meer een kwestie is van 'wat jij nog kunt verdragen'. Als je na één keer weer heerlijk in slaap valt en je hebt de volgende dag geen oogringetjes die een beetje rondlopen, dan ben je waarschijnlijk een geluksvogel.

Hoe Vaak Plassen 's Nachts is Normaal?

Maar wat als je die 'magische' limiet al voorbij bent? En je ligt daar, wakker, en je voelt het weer opkomen. Dan vraag je je af: "Wat doe ik verkeerd?" Heb ik te veel gedronken? Heb ik te zout gegeten? Heb ik misschien stiekem toch een extra glas wijn genomen bij het avondeten?"

En dan komt het grote onpopulaire oordeel, maar ik durf het te zeggen: twee keer plassen is ook gewoon normaal. Ja, hoor, je mag me uitlachen. Ik vind dat twee keer nachtelijk urineren absoluut binnen de grenzen van het acceptabele valt. Zelfs drie keer, als je het mij vraagt. Waarom? Omdat het gewoon gebeurt!

Het is niet zo dat je expres wakker wordt om je blaas te legen. Het is een biologische functie, mensen! Ons lichaam regelt dat, en soms, heel soms, heeft ons lichaam het idee dat 'even legen' belangrijker is dan die ene extra minuut dromen over die verre reis die je ooit nog gaat maken. Of over die heerlijke chocoladetaart die je vanmiddag op had.

’s Nachts plassen: 3 tips voor minder nachtelijk toiletbezoek

En laten we eerlijk zijn, de ochtend is vaak een race tegen de klok. Dan wil je niet nog meer tijd kwijt zijn aan een onnodig bezoek aan het toilet. Als je het 's nachts gedaan hebt, is dat toch een klein beetje winst, nietwaar? Een soort van proactief plassen.

Stel je voor: een wereld waarin iedereen even vaak plast 's nachts, en dat dit dan als 'normaal' wordt bestempeld. Een wereld zonder deze onzekerheden. Best een grappig idee, toch? We zouden waarschijnlijk allemaal een soort van slaap-plas-schema hebben. 'Kijk, die meneer daar, die plast om 01:17 en 03:42. Dat is typisch voor zijn leeftijd.'

Vaak plassen en ’s nachts plassen · Gezondheid en wetenschap

Maar zo werkt het niet. Het is een beetje een wild card, die nachtelijke plaspauze. En we moeten leren ermee te leven. Zonder schaamte. Zonder je af te vragen of je een medische afwijking hebt omdat je meer dan eens per nacht je bed uit moet. Soms is het gewoon het leven. Een leven met af en toe een kleine onderbreking.

Dus, de volgende keer dat je 's nachts wakker wordt en moet plassen, adem diep in. Je bent niet alleen. En geloof me, er zijn zat mensen die net als jij de gang verlichten met hun telefoonlampje, op weg naar die oh zo noodzakelijke missie. En misschien, heel misschien, doen ze dat ook voor de tweede, of zelfs derde keer. En dat is, heel onpopulair maar waar, gewoon oké.

En weet je wat? Ik ga er niet meer te veel over nadenken. Als ik moet, dan ga ik. En met een beetje geluk val ik daarna weer heerlijk in slaap. Dromend van die chocoladetaart. Want dat is toch het belangrijkste, nietwaar? Genieten van de dromen, en accepteren dat de blaas af en toe eigenzinnig is. Het leven is te kort om je druk te maken over elke nachtelijke toiletgang. Laten we het gewoon accepteren, met een glimlach. En misschien, heel misschien, met een extra comfortabele warme pantoffel voor die middernachtelijke uitstapjes.