Hoe Laat Vlaggen Op 5 Mei

De lente is in volle gang. De vogeltjes fluiten vrolijk. En overal zie je vlaggen. Vooral op 5 mei, natuurlijk. Want dan is het Bevrijdingsdag. Een belangrijke dag. Een dag om stil bij stil te staan. Maar ook een dag die blijkbaar veel verwarring zaait. Vooral als het om de vlag gaat.

Want eerlijk is eerlijk, het is best een dingetje. De vraag die velen zich op dit soort dagen stellen: Hoe laat mag die vlag nu eigenlijk omhoog? Een diepe, filosofische vraag. Bijna net zo belangrijk als de vraag wat we vanavond gaan eten. En net zo lastig om een eenduidig antwoord op te vinden.

Je hebt van die mensen. De Vroege Vogels. Die zijn al voor de zon op. Met koffie in de hand. En die vlag, die hijsen ze dan ook meteen. Alsof de bevrijding pas echt begint als die oranje wimpel in de ochtendzon fladdert. Ik zie het ze al doen. Met van die trotse gezichten. Alsof ze de nieuwe lente zelf hebben uitgevlagd. En misschien doen ze dat ook wel. In hun hoofd dan.

Dan heb je de Mid-Ochtend Mensen. Die nemen het iets relaxter. Na het ontbijt, misschien nog even de krant lezen. Dan komt de vlag pas aan de beurt. Een soort ceremonie. Het "nu is het echt zover" moment. Een weloverwogen daad. Niet overhaast. Alsof ze de historische gebeurtenis met een extra laagje waardigheid willen omringen. Een soort van ceremonieel hijsen, met een glaasje jus d'orange erbij.

En dan, de groep waar ik me toch wel een beetje bij thuis voel: de Vergeten Vlag Hijsers. Ja, daar ben ik er zo eentje. Ik heb de beste bedoelingen. Echt waar. Ik denk er de avond ervoor al aan. "Morgen moet de vlag er echt uit," mompel ik dan tegen mijn huisgenoot, of tegen de kat. De wekker gaat. Ik sta op. Ik ontbijt. Ik kijk naar buiten. Ik zie de vlaggen al wapperen. "Oh ja," denk ik dan. En dan... dan gebeurt er iets. Ofwel ik word afgeleid door een interessante documentaire over pinguïns op televisie. Ofwel ik besluit dat die ene e-mail toch echt eerst beantwoord moet worden. Ofwel ik realiseer me dat de pindakaas op is en ik dus eerst naar de supermarkt moet.

Vlaggen voor Vrijheid op 5 mei | Amstelveen Blog

En zo, voor ik het weet, is het middag. En zie ik die vlag nog steeds in de kast liggen. Een beetje schuldig kijkend. Als een vergeten knuffelbeer. "Sorry, vlag," denk ik dan. "Ik had het echt van plan." Het voelt een beetje als die belofte die je doet aan jezelf om meer te gaan sporten. Je koopt sportkleding. Je zet de sportschoenen klaar. En dan... wordt de bank toch net iets verleidelijker. En de chocoladereep in de kast, die roept je naam.

En dan, als de zon alweer begint te zakken, denk ik: "Ach, wat maakt het uit? Hij wappert toch ook wel een beetje in de avond?"

Het is een beetje mijn "ongeveer dan maar" mentaliteit. Waarom zo precies? De bevrijding is toch al lang gebeurd? Moeten we daar nou echt een strikte tijd op plakken? Een soort van officiële hijstijd? Net als bij de bakker, die om vijf uur 's middags de uitverkoop begint? Ik denk het niet.

En dan heb je de mensen die zich druk maken om de wimpel. De oranje wimpel. Moet die er nou wel of niet op? Bij de vlag, wel te verstaan. Want op Koningsdag, daar mag hij er officieel niet op. Dat is een hele discussie. Een beetje zoals de vraag of je nou ananas op je pizza moet doen. Sommige mensen worden er heel boos van. Anderen halen hun schouders op.

Vlagprotocol 4 en 5 mei — RTV-Ridderkerk

Ik zeg: als je de vlag hebt, en er is een wimpel, en je hebt zin om hem erop te doen, doe het dan lekker. Wie gaat er controleren? De vlaggenpolitie? De wimpelbrigade? Ik zie het al voor me. Met van die petjes en van die fluorescerende hesjes. "Halt! U heeft de wimpel verkeerd om bevestigd!" Nee, dat lijkt me nogal overdreven.

Het belangrijkste is toch dat we erbij stilstaan? Dat we de vrijheid vieren? Dat we dankbaar zijn? Of die vlag nu om zeven uur 's ochtends, of om drie uur 's middags, of zelfs pas tegen zonsondergang omhoog gaat. Of er nou wel of geen wimpel aan zit. Het is de intentie die telt. Dat je er überhaupt aan denkt. Dat je trots bent op ons land. En dat je de vrede koestert.

De vlag uithangen op 4 en 5 mei: dit zijn de aangepaste regels

Dus, mijn mede-Vergeten Vlag Hijsers, maak je geen zorgen. Als je de vlag om vier uur 's middags ophangt, omdat je net thuis kwam van een lange wandeling, en je bedacht je toen pas dat het 5 mei was, dan ben je net zo goed bezig. Het is geen wedstrijd. Het is geen examen. Het is een dag van herdenking en viering.

En als je, net als ik, soms vergeet om de vlag uit te hangen, en je voelt je een beetje schuldig, haal dan diep adem. En glimlach. Want morgen is er weer een dag. En er zijn nog genoeg andere belangrijke dagen om te vlaggen. Of om de pinguïns op televisie te kijken. Beide even waardevol, vind ik dan.

Dus, de volgende keer dat iemand je vraagt hoe laat de vlag mag worden gehesen op 5 mei, zeg dan gewoon: "Wanneer het goed voelt." Of "Na de lunch." Of "Als ik eraan denk." En maak je niet druk om de rest. De vrijheid is belangrijker dan de hijstijd. En de glimlach op je gezicht, die is nog veel belangrijker dan die oranje wimpel. Zeker op een zonnige dag in mei. En laten we daar vooral van genieten. Met of zonder vlag.