Hoe Gaat Het Nu Met Dieuwertje Blok

Weet je nog, Dieuwertje Blok? Die vrouw met die heerlijke, warme stem. Die vrouw die ons vroeger zo mooi in slaap kon wiegen met haar verhalen. Ja, die bedoel ik! Dieuwertje Blok. Ze lijkt wel een beetje vergeten, hè? Alsof ze stiekem op een tropisch eiland zit, met een cocktail in haar hand en een brede grijns op haar gezicht. En eerlijk gezegd? Ik gun haar dat. Maar toch… ik mis haar een beetje.

Ik weet het, het is een beetje een "unpopular opinion". Tegenwoordig zijn er zoveel nieuwe gezichten op televisie. Jonge, hippe presentatoren die alles weten van TikTok en de nieuwste hypes. En dat is prima. Echt waar. Maar soms, heel soms, verlang ik terug naar die rustige momenten. Naar het vertrouwde. En bij dat vertrouwde denk ik meteen aan Dieuwertje Blok.

Vroeger was het zo simpel. Je zat gezellig op de bank, met een kop warme chocolademelk (of wat je ook lekker vond als kind) en je keek naar Jeugdjournaal. En wie was daar dan? Precies, Dieuwertje Blok. Ze had iets kalms over zich. Iets geruststellends. Zelfs als er slecht nieuws was, bracht ze het op een manier die je niet meteen aan het huilen maakte. Ze maakte het behapbaar. Dat kon ze als geen ander.

En dan die programma's die ze later deed. Denk aan "Het Klokhuis". Wat leerden we daar veel van! Over wetenschap, geschiedenis, noem maar op. En altijd met die twinkeling in haar ogen. Ze leek echt plezier te hebben in wat ze deed. Ze was niet aan het acteren, ze was gewoon… zichzelf. En dat is wat haar zo speciaal maakte, vind ik.

Nu denk ik weleens: "Hoe gaat het nu met Dieuwertje Blok?". Zit ze thuis met een grote stapel boeken? Is ze aan het schilderen? Of heeft ze toch een manier gevonden om de tijd stil te zetten en nog steeds op dat tropische eiland te genieten? Ik hoop het eerste. Ik hoop dat ze nog steeds geniet van de kleine dingen in het leven. Want dat was ook iets wat ze ons leerde, geloof ik. Om stil te staan bij wat belangrijk is.

Dieuwertje Blok: Dieuwertje Blok weer dagelijks met een nieuw

Het is grappig hoe herinneringen werken, hè? Je ziet een bepaald gezicht, je hoort een bepaalde stem, en opeens ben je weer terug in de tijd. Voor mij is dat met Dieuwertje Blok zo. Ik zie haar gezicht en ik denk meteen aan een veilige, warme jeugd. Aan momenten dat de wereld nog niet zo ingewikkeld was.

En dan vraag ik me af: is ze weleens verrast door hoe nostalgisch we naar haar kijken? Heeft ze wel eens het gevoel dat ze gemist wordt? Ik hoop het wel. Want ik denk dat er best veel mensen zijn zoals ik. Mensen die stiekem wel een beetje snakken naar die Dieuwertje Blok-vibe. Die rust en die oprechtheid.

Misschien moeten we een petitie starten. Gewoon, voor de lol. Een petitie waarin we vragen of Dieuwertje Blok nog een keertje wil terugkomen. Niet per se op televisie, dat hoeft niet. Misschien een podcast? Of een serie korte verhaaltjes op YouTube? Gewoon, om ons weer even dat vertrouwde gevoel te geven.

Dieuwertje Blok ondergaat neusamputatie en legt werk neer: 'Weg met die

Ik kan me zo voorstellen dat ze zegt:

"Ach, dat is toch niet meer van deze tijd?"

Ik zie haar nog zo voor me, met die vriendelijke glimlach. Ze had zo'n natuurlijke autoriteit, zonder dat ze er moeite voor hoefde te doen. Ze had gewoon dat iets. Dat "iets" waar je niet je vinger op kunt leggen, maar wat je wel voelt. Die Dieuwertje Blok-uitstraling.

Dieuwertje Blok gaat gezond het nieuwe jaar in - Nationale Zorggids

En nu? Nu zie ik vooral jonge, energieke mensen. En dat is goed. Maar af en toe voelt het wel een beetje als een gemis. Alsof er een stukje nostalgie van de buis is verdwenen. Een stukje warmte.

Dus, Dieuwertje Blok, mocht je dit ooit lezen (wat natuurlijk heel onwaarschijnlijk is, maar hé, een mens mag dromen), weet dan dat je gemist wordt. En dat er mensen zijn die nog steeds met een glimlach terugdenken aan jouw tijd op televisie. Aan de rust, de duidelijkheid en de oprechtheid die je uitstraalde. En stiekem, heel stiekem, hopen we dat je nog een keertje komt piepen. Gewoon, om ons weer even dat warme, vertrouwde gevoel te geven. Want dat kunnen we wel gebruiken, in deze snelle, drukke wereld. Die Dieuwertje Blok-touch.

Wie weet, misschien is ze wel bezig met een comeback. Een verrassingscomeback! Dat zou toch fantastisch zijn? We houden onze ogen en oren open. En als we haar ergens zien, roepen we meteen: "Hé, Dieuwertje! Hoe gaat het met je?" En dan kijken we uit naar dat vertrouwde antwoord. Dat warme, geruststellende antwoord. Want dat is wat we van Dieuwertje Blok gewend zijn. En dat missen we.