Werken In De Kas 13 Jaar

Ja, daar zit ik dan. Alweer 13 jaar. Dertien jaar! Dat klinkt best wel lang, hè? Gek hè, hoe de tijd vliegt als je… nou ja, als je in de kas werkt. Ik zeg het maar even eerlijk, want blijkbaar ben ik een beetje een vreemde vogel. De meeste mensen kijken me aan alsof ik zojuist heb verklaard dat ik in een tijdmachine woon. "Dertien jaar in de kas? Serieus?" Ja, serieus. En weet je? Ik vind het stiekem best geweldig.

Oké, oké, ik geef toe, het klinkt niet meteen als de meest sexy baan op aarde. Verre van. Denk je aan "werken in de kas" en je ziet meteen een heleboel zweterige mensen in rubberen laarzen voor je. En ja, die rubberen laarzen zijn inderdaad een ding. Een onmisbaar ding. Maar het is zoveel meer dan dat.

Voor de buitenwereld is het waarschijnlijk een wereld van zwoegen en zweten. En dat is het soms ook wel, hoor. Vooral op een snikhete zomerdag, wanneer de zon echt zijn best doet om alles op te warmen. Dan denk je wel eens: "Waar ben ik mee bezig?" Maar dan kijk je om je heen, zie je al die groene pracht, al die bloeiende kleuren, en dan smelt het weer weg. Een beetje zoals de boter op die warme zomerdag.

En het geluid! Oh, het geluid van de kas. Het is een symfonie van het leven. Je hoort de zoemende bijen die ijverig hun werk doen. Je hoort de zachte ruis van de irrigatiesystemen, als een constante, geruststellende ademhaling. En soms, heel soms, hoor je een vogel die zich binnen heeft gewaagd en verbaasd rondkijkt. Dat zijn de kleine avontuurtjes.

Ik heb 13 jaar lang de seizoenen zien komen en gaan. Niet vanuit een raam, maar van binnenuit. Ik heb de eerste tere blaadjes zien verschijnen, heb de bloemen zien openbloeien in al hun glorie, en heb de oogst zien binnenkomen. Het is een soort levenscyclus die je elke dag opnieuw meemaakt. En dat is fascinerend. Echt waar.

Diverse mensen die in de kas werken, verzamelen sla en microgroenten en

En de mensen! Collega's. Dat zijn geen gewone collega's. Dat zijn, hoe cliché het ook klinkt, een soort kas-familie. Je deelt de hitte, de regen (die soms door het dak lekt, heel gezellig), de grappen, de frustraties en natuurlijk de successen. Je leert elkaar door en door kennen. Je weet precies wie er van de koffie houdt met drie suikers en wie er stiekem de beste plantjes meeneemt naar huis.

Werken in de kas is geen 9 tot 5. Het is een manier van leven.

Natuurlijk, er zijn ook momenten dat je denkt: "Waarom doe ik dit?" Vooral als je weer eens een enorme berg potten moet verplaatsen, of als er ongedierte opduikt dat je met een vergrootglas moet bestrijden. Dan voel je die twintigers in hun hippe kantoor met airconditioning wel eens een beetje… jaloers. Maar dan herinner ik me weer waarom ik dit doe.

Aniek (18) is blij met haar studie: 'Het mooiste vind ik de combinatie

Het is de rust. De kalmte. De constante aanwezigheid van iets dat groeit en bloeit. Het is een wereld die niet gejaagd is. Waar de belangrijkste deadlines worden bepaald door de zon en de regen, niet door een of andere manager die stress heeft over kwartaalcijfers. Bij ons draait het om de wortels die dieper groeien, de bloemen die mooier bloeien.

Ik heb de meeste planten hier bij naam leren kennen. De ene tomatensoort is net een beetje anders dan de andere. De ene bloem heeft een delicater karakter. Je ontwikkelt een soort intuïtie, een zesde zintuig voor de behoeften van de planten. Het is een beetje alsof je praat met een heleboel stomme, maar o zo mooie, groene wezens.

Diverse mensen die in de kas werken, verzamelen sla en microgroenten en

En de geur! De geur van verse aarde, van bloeiende bloemen, van kruidige blaadjes. Dat is een parfum waar je u tegen zegt. Beter dan welke dure fles dan ook. En het is gratis! Dat vind ik ook wel fijn.

Natuurlijk, de meesten denken bij "werken in de kas" aan de ‘oude garde’. Aan mensen die al hun hele leven tussen de planten staan. En ja, die zijn er zeker. Maar er komen ook steeds meer jonge mensen bij. Die zien de charme ervan in. Die snappen dat er meer is dan schermen en deadlines. Die zien de schoonheid van het maken.

Ik heb 13 jaar lang de meest fantastische dingen zien groeien. Van piepkleine zaadjes tot imposante bloemen en smaakvolle groenten. En ik heb eraan bijgedragen. Dat geeft een enorm gevoel van voldoening. Een gevoel dat je niet zo snel in een kantoor vindt. Dus ja, 13 jaar. En ik hoop nog vele jaren te mogen genieten van de zon, de aarde, de bloemen en de rust. Want eerlijk is eerlijk, het is een verborgen schat, dit leven in de kas. En ik heb het gevonden.