Teveel Kikkers In De Vijver

Hé! Zit je lekker? Pak nog maar een koekje. We gaan het vandaag eens hebben over… euhm… teveel kikkers in de vijver. Ja, je leest het goed. Klinkt een beetje gek, hè? Maar geloof me, dit is een metafoor waar je U tegen zegt.

Je kent het wel, toch? Dat gevoel dat er gewoon te veel van iets is? Te veel regen, te veel werk, te veel meningen op social media… En dan die kikkers. Je zou denken: kikkers, leuk toch? Kwak-kwak, spring-spring. Hartstikke gezellig. Maar als die vijver ineens transformeert in een kikker-pretpark waar je bijna over de glibberige ruggen struikelt, dan vraag je je toch even af: is dit nog wel leuk?

Stel je voor: je hebt een prachtig aangelegde vijver. Met plantjes, met visjes, met misschien wel een klein fonteintje voor het extra beetje chic. Het is jouw stukje paradijs. En dan beginnen ze. Eerst één. Schattig. Dan twee. Oeh, een kikker-date! Maar voor je het weet, is het een heus kikker-ballet. Overal kwakken. Overal springen. En die visjes? Die moeten nu vechten om een beetje ademruimte, laat staan om hun heerlijke vis-voer op te eten.

Dit, mijn vriend, is waar het "Teveel Kikkers In De Vijver"-syndroom om de hoek komt kijken. Het is die situatie waarin de balans compleet zoek is. Waarin iets wat eerst aangenaam, of zelfs noodzakelijk, was, ineens een overweldigende tsunami wordt van… nou ja, kikkers.

Oké, maar hoe herken je dat dan?

Nou, ten eerste, het geluid. Dat constante, onophoudelijke gekwaks. Je wordt er gek van. Zelfs met oordopjes hoor je het nog ergens in je achterhoofd. Kwak. Kwak. Kwak. Het is alsof ze een kikker-conventie houden en jij zit op de eerste rij, zonder kaartje.

En dan de ruimte. De vijver loopt over. Letterlijk. Er is geen plek meer voor iets anders. De waterlelies worden bedolven onder een groen, glibberig tapijt. De visjes zijn nergens meer te bekennen. Wegens kikker-overname.

Je eigen leven kan ook zo'n vijver zijn, hè? Je hebt je taken, je hobby's, je vrienden. En ineens… boem. Er verschijnen kikkers. Veel kikkers. Van die verplichtingen die opeens allemaal tegelijk komen. Die ene vriend die constant je aandacht opeist, dat ene project dat maar blijft groeien, die ene serie die je móét kijken…

10 manieren om in de herfst dieren in de tuin te helpen - Gardeners World

En voor je het weet, ben je zelf die arme visser die probeert te ontsnappen aan de kikker-invasie. Je voelt je klein en vergeten tussen al dat gekwaak en gespring. Je eigen rust, je eigen ruimte, is verdwenen.

Maar wat doen die kikkers dan precies?

Nou, ze consumeren. Ze consumeren ruimte, ze consumeren aandacht, ze consumeren energie. Kikkers, in hun biologische zin, zijn niet per se slecht. Ze eten insecten, ze maken deel uit van het ecosysteem. Maar als er te veel zijn, verstoren ze dat ecosysteem. Ze vreten alles kaal, ze laten geen ruimte over voor de rest. Een soort groene, glibberige hongersnood.

En in ons eigen leven? Die kikkers zijn de afleidingen. De ruis. De dingen die je doen afwijken van wat je eigenlijk wilt doen, of wat belangrijk is. Die eindeloze scroll op je telefoon? Kikkers. Die ene collega die altijd wel een praatje wil maken op het slechtst mogelijke moment? Kikker. Het gevoel dat je overal bij moet zijn en alles moet weten? Gigantische, kwakende kikkers.

En het gekke is: soms nodigen we die kikkers zelf uit. We denken dat meer beter is. Meer contacten, meer projecten, meer informatie. We bouwen een grotere vijver, in de hoop dat er meer leven in komt. Maar voor je het weet, staat die grotere vijver ook vol met kikkers.

Kikkers, padden en salamanders in je vijver | Vijverhandboek

En dan die visjes… Onze eigen doelen, onze eigen passies, onze eigen innerlijke rust. Die worden verdreven. Weggedrukt. Gevlucht. Want ja, wie kan er nog genieten van een rustig baantje zwemmen als er constant een kikker op je kop landt?

Hoe kom je van die overtollige kikkers af?

Ah, de grote vraag! En het antwoord is… net zo lastig als het vangen van een regenboog op een winderige dag. Maar laten we het proberen.

Eerst en vooral: erken de kikkers. Kijk eens goed om je heen. Is je vijver overvol? Is het gekwaak oorverdovend? Durf toe te geven dat er te veel is. Dit is al de helft van het werk, geloof me. Vaak zitten we zo diep in de kikker-brij dat we het niet eens meer doorhebben.

Daarna is het tijd voor de kikker-selectie. Niet alle kikkers zijn gelijk. Sommige zijn schattige, kleine groen-pareltjes die er best bij mogen. Andere zijn die enorme, dikke, lompe exemplaren die alleen maar de boel verstieren. Leer het verschil. Welke kikkers zijn echt belangrijk? Welke dragen bij aan je 'ecosysteem'? En welke zijn gewoon… lawaaierig en overbodig?

En dan komt het moeilijke deel: het verwijderen. Ja, ik weet het, het klinkt een beetje hard. Maar soms moet je, om je eigen, mooie vijver weer leefbaar te maken, die overtollige kikkers voorzichtig doch resoluut ergens anders neerzetten. Of laten we zeggen: de toegang tot je vijver voor die specifieke kikkers verbieden.

Last van kikkers in je tuin of vijver? Ontdek onze kikker verjaag tips!

Dat kan betekenen: nee zeggen. Een magisch woord dat veel mensen vergeten. Nee tegen dat extra project. Nee tegen dat uitje waar je geen zin in hebt. Nee tegen die eindeloze discussie op social media. Nee tegen die vriend die altijd alleen maar klaagt en nooit luistert.

Het kan ook betekenen: grenzen stellen. Op je werk, thuis, met vrienden. Zeg bijvoorbeeld: "Ik ben nu aan het werk, we kunnen pas na vier uur praten." Of: "Ik ga nu even offline om tot rust te komen." Dit zijn je kikker-vrije zones.

En soms, heel soms, heb je een professionele kikker-vanger nodig. Een coach, een therapeut, een goede vriend die je helpt de kikkers te identificeren en een strategie te bedenken om ze te beheren. Ze hebben misschien een super-net of een kikker-fluisteraar techniek.

De schoonheid van een minder kikker-rijke vijver

Stel je voor: je vijver. Met af en toe een charmante kikker. Eén of twee. Die een insectje vangen, die af en toe een zacht kwakje laten horen. De waterlelies bloeien. De visjes zwemmen in het rond, zonder te hoeven buigen voor de kikker-heerschappij. Het water is helder. Het geluid is rustgevend.

Kikkers in de vijver

Dit is wat je krijgt als je durft om te gaan met die overtollige kikkers. Je creëert weer ruimte. Ruimte voor jezelf, ruimte voor wat echt belangrijk is, ruimte voor rust en plezier.

En je zult merken, als je die hardnekkige kikkers hebt aangepakt, dat de visjes weer tevoorschijn komen. Je eigen energie, je eigen creativiteit, je eigen innerlijke vrede. Die waren er altijd al, ze werden alleen maar verstikt door al dat gekwaak.

Dus, de volgende keer dat je je overweldigd voelt, dat je het gevoel hebt dat je verdrinkt in de drukte, vraag jezelf dan af: hoeveel kikkers zitten er in mijn vijver? En durf jij ze aan te pakken?

Het is een reis, hè? Van kikker-obsessie naar kikker-controle. Maar het is het waard. Want een vijver met de juiste hoeveelheid kikkers, dat is pas een ecosysteem om van te houden. En een leven om van te genieten, zonder constant over groene, glibberige ruggen te struikelen.

Oké, genoeg over kikkers! Pak nog een koekje. En laat me weten, heb jij ook wel eens het gevoel dat je vijver overspoeld wordt? Ik ben benieuwd!