free counter
Muggen In De Winter In Huis

Oké, laten we het even over muggen hebben. Ja, je leest het goed. Muggen. In de winter. In huis. Gek hè? Alsof de kou buiten nog niet genoeg ellende is, besluiten deze kleine plaaggeesten kennelijk dat het binnen veel gezelliger is. Ik bedoel, wie heeft ze uitgenodigd? Ik heb toch geen entreekaartjes uitgedeeld?

Serieus, het is één van die dingen die me echt een beetje gek maken. Je zit lekker op de bank, een dekentje erbij, een warme choco... en dan zoem! Daar is ‘ie weer. Een klein, irritant geluidje dat je hele winterse zaligheid verpest. Je kijkt om je heen, speurt de muur af, maar nee hoor, nergens te bekennen. Maar je weet dat ‘ie er is. En dat geluidje? Dat zit dan meteen in je hoofd, hè? Als een soort muzak van de hel.

En het ergste is nog dat je er niks aan kunt doen, of toch wel? Je kunt toch niet het hele huis dichtpleisteren om die kleine vampieren buiten te houden? Want laten we eerlijk zijn, ze zijn flink vasthoudend. Geef ze een kier, een gaatje, een iets te enthousiast opengezet raam, en hopla, daar zijn ze dan. Alsof ze een geheime ingang hebben ontdekt die alleen zij kennen.

Heb je je wel eens afgevraagd hoe ze het doen? Hoe komen die kleine vervelende dingetjes de winter door? Ik bedoel, wij zitten hier binnen met de verwarming op standje tropen, en zij? Die hebben blijkbaar een soort overlevingskit ontwikkeld. Misschien hebben ze wel een cursus gevolgd? ‘Muggen Overleven Zonder Zomer: De Gids’. Ik zie het al voor me.

En dan het geluid. Oh, dat geluid. Dat piepkleine, hoge gezoem. Het is niet eens een boos geluid, meer een soort… hulpeloos gejengel. Alsof ze zeggen: "Hé, ik ben hier ook nog! Vergeet me niet!" Maar ja, vergeten? Dat is nou net het probleem. Zodra dat geluidje in mijn oor zit, is het klaar met de rust. Dan word ik een soort gevechtspiloot, klaar om neer te halen wat er in de lucht hangt.

En je slaat natuurlijk. Je slaat wild om je heen. Je hebt van die momenten dat je jezelf betrapt op het slaan naar je eigen arm, gewoon uit principe. ‘Als ik jou niet kan zien, dan sla ik wel gewoon alles wat een beetje beweegt.’ Dat is toch niet normaal? We gedragen ons als gekke taartjes zodra er een mug in de buurt is.

En dan die rode bultjes. De volgende ochtend. Dat kleine monumentje van hun succes. Een bewijs dat ze gewonnen hebben. Je kriebelt, je krabt, je smeert er van alles op. Zalfjes, crèmes, zelfs tandpasta, heb ik wel eens gehoord. Want wie weet, misschien werkt dat wel? Alles om die jeuk te stoppen. Een soort medische experimenteerdrang.

Hoe overleven muggen de winter? - Horren.comHoe overleven muggen de winter? - Horren.com

Het fascinerende is dus dat die muggen die we normaal gesproken associëren met zwoele zomeravonden en buiten barbecuen, zich blijkbaar ook prima redden in de winter. Hoe? Ik denk dat ze ergens een plekje weten te vinden. Achter een radiator, in een oude vaas, of misschien wel verstopt in een plaid. Een soort muggen-kerststal.

En dan denk ik: waarom? Wat is hun levensdoel in de winter? Is het gewoon om ons een beetje uit te dagen? Een soort mentale workout voor onze geduldspieren? Of is er een diepere betekenis? Misschien dat ze ons willen herinneren aan de zomer, om ons warm te houden met hun aanwezigheid. Dat is een wel heel erg verreikende interpretatie, geef ik toe.

Heb je wel eens geprobeerd ze te vangen? Dat is een kunst op zich. Ze zijn razendsnel. Je loopt erheen met een krant, klaar voor de grote slag, en poef, weg zijn ze. Verdwenen in het luchtruim. Dan sta je daar, met je opgerolde krant, een beetje sip te kijken. Alsof je net een goocheltruc hebt gemist.

En die klamboe? Dat ziet er zo romantisch uit in films, hè? Maar in de praktijk… dat is weer een heel gedoe. Dan lig je daar, gevangen onder dat net, en het enige dat je hoort is het gezoem van die muggen buiten je bereik. Het is net een soort gevangenis, maar dan met insecten aan de buitenkant die je proberen te pesten. Ironisch, vind je niet?

Waar blijven muggen in de winter?Waar blijven muggen in de winter?

Wat ik dus ook niet snap, is dat het vaak maar één mug is. Of twee. Waar zijn de rest? Zijn die op vakantie? Hebben ze een soort muggen-skireis geboekt naar de Alpen? Of zitten ze gewoon ergens te wachten op het juiste moment om toe te slaan? Een soort sluipschutter-muggen.

En dan die plekken waar ze zitten! Je verwacht ze op de muur, toch? Maar nee hoor. Ze zitten op het plafond, op je gordijn, soms zelfs op je toetsenbord terwijl je aan het werk bent. Dan denk je: hoe krijg je dat voor elkaar? Is dat een soort muggen-acrobatiek?

Ik heb me wel eens afgevraagd of ze gevoel hebben voor timing. Want het moment dat je net in slaap bent gevallen, dat is natuurlijk het perfecte moment om te gaan zoemen. Net als je droomt over je volgende vakantie, komt er een klein, gemeen beestje je wakker maken. Dat is toch ongehoord?

En wat te denken van die muggenlampen? Die blauwe gloed. Ziet er best futuristisch uit. Maar helpt het echt? Of lokt het gewoon nog meer muggen naar binnen? Ik heb er geen idee van. Ik heb er ook nog nooit eentje gevangen met zo’n ding. Dus misschien is het meer decoratie dan een echt wapen.

Muggen in de winter; wat te doen? | Mega-Des - PlaagdierbeheersingMuggen in de winter; wat te doen? | Mega-Des - Plaagdierbeheersing

De gedachte aan muggen in de winter is bijna een soort absurditeit. Het is een beetje zoals een sneeuwstorm in de Sahara, toch? Het voelt gewoon niet logisch. Maar toch, daar zijn ze. En ze lijken er ook nog eens vreugde aan te beleven.

Misschien moeten we ze gewoon accerpteren. Een soort winterse huisgenoten. Zodra je er eentje ziet, zeg je: "Ah, hallo daar, kleine wintermug. Hoe gaat het met je?" En dan geef je ze een klein stukje fruit. Want misschien zijn ze wel gewoon hongerig. Een soort mini-vampieren met honger.

Maar ja, dat is natuurlijk de naïeve kant van mij. Want zodra dat gezoem begint, ben ik weer terug bij af. Dat onophoudelijke gezoem dat je gek maakt. Dat kleine geluidje dat aangeeft dat je niet alleen bent. En dat is op dat moment geen prettig vooruitzicht.

Ik heb me wel eens voorgenomen om ze te negeren. Gewoon laten gaan. Niet op reageren. Maar dat is zo moeilijk. Het is alsof je een knopje hebt in je hoofd dat alleen maar ‘muggen’ zegt. En als dat knopje omgaat, is er geen weg terug.

Zijn er muggen in de winter? Ontdek hoe ze overleven! - UniluxZijn er muggen in de winter? Ontdek hoe ze overleven! - Unilux

En dan die verhalen die mensen vertellen! "Ik heb er vannacht wel twintig gehad!" Twintig? Nee, echt niet! Dat is dan weer lichte overdrijving, denk ik dan. Tenzij ze een soort muggen-koningin hebben gevonden die broedt in hun sokkenlade. Dat zou wel een episch verhaal zijn.

Het is ook een beetje een persoonlijk gevecht, hè? Het voelt alsof die muggen het op jou gemunt hebben. Zeker als je weet dat je lichaam blijkbaar extra aantrekkelijk is voor ze. Dan denk je: ‘Oké, dus ik ben niet alleen een mens, ik ben ook nog eens een all-you-can-eat buffet voor deze kleine monsters.’ Heerlijk, toch?

Ik vraag me wel eens af of ze communiceren met elkaar. Of ze elkaar waarschuwen. "Hé, daar zit een mens! Snel, ga hem prikken!" Of dat ze elkaar juist aanmoedigen. "Kom op, je kunt het! Nog één prik en dan hebben we genoeg voor de winter!" Een soort muggen-teamwork.

En dan die verkoeling. Als je dan toch een mug te pakken krijgt, en je hem kapot slaat, en er komt dan een klein beetje bloed uit… Dat voelt dan als een soort wraakgevoel. Heel kinderachtig, ik weet het. Maar toch. Een soort klein overwinningstje in de strijd.

Het blijft dus een mysterie. Die wintermuggen in huis. Waarom ze er zijn, hoe ze het overleven, en wat hun ultieme doel is. Maar één ding is zeker: ze zijn er. En ze weten je perfect te vinden. Dus, mocht je er nou ook last van hebben, weet dat je niet de enige bent. We zitten met z’n allen in deze muggen-winterse ellende. En nu, als je me wilt excuseren, ik hoor iets zoemen… tschüss!