Komt Er Een 3de Wereldoorlog

Je kent het wel. De koppen staan er weer vol mee. Gekraai op de televisie. En je buurman, die normaal alleen over het weer begint, heeft nu ineens ook sterke meningen over geopolitiek. Dan denk je: o jee, komt er nou toch echt een derde wereldoorlog?

Maar laten we even eerig blijven, toch? Het is best vermoeiend als elke kleine ruzie tussen landen meteen wordt afgeschilderd als het begin van het einde. We hebben al twee van die dingen gehad. Dat was genoeg, lijkt me zo.

Sommige mensen lijken er haast naar te snakken. Alsof het een soort finale seizoensaflevering is die iedereen in spanning houdt. Maar hé, dit is geen Netflix-serie waar je na de laatste aflevering gewoon een nieuwe kunt bingen. Hier is geen pauzeknop.

En laten we eerlijk zijn, de mensheid is best creatief in het bedenken van dingen. Wapens, ja, daar zijn we goed in. Maar ook in oplossingen. Of in ieder geval, in het uitstellen van het onvermijdelijke.

Denk eens aan die landen die het met elkaar aan de stok hebben. Vaak zijn het dezelfde landen die al decennia lang een soort kat-en-muisspel spelen. Een beetje gedoe hier, een beetje gedoe daar. Maar nooit echt dat grote, allesverwoestende gedoe.

En dan al die deskundigen. De ene zegt: ramp! De ander zegt: valt wel mee. Je weet het gewoon niet meer. Het voelt soms als naar het weerbericht luisteren, maar dan met veel meer nucleaire dreigingen en minder kans op een zonnige middag.

Waar zouden we trouwens heen moeten met die derde wereldoorlog? Blijven we gezellig hier op aarde, om alles weer mooi op te bouwen? Of gaan we stiekem naar Mars verhuizen, net als in die films? Dat laatste lijkt me wel wat. Minder kans op regen, en je hebt altijd een goed excuus om de buurman niet te zien.

De Derde Wereldoorlog: Een Denkoefening Over Een Onvoorstelbaar

Maar serieus, stel je voor. Plotseling zit je in de file, en niet omdat er een ongeluk is gebeurd, maar omdat het leger de weg nodig heeft. Of je favoriete café is ineens een noodhospitaal. Dat is geen pretje.

En al die geruchten die dan rondgaan. "Heb je gehoord? Ze zeggen dat de...". De puntjes worden dan ingevuld met de meest fantastische en angstaanjagende scenario's. En iedereen deelt het, want ja, het is wel spannend.

Ik heb zo'n idee dat de wereldleiders stiekem ook wel een beetje moe zijn van al dat gedoe. Ze zitten daar in hun dure pakken, en moeten dan doen alsof ze de hele wereld gaan veroveren of redden. Best vermoeiend, toch?

Misschien is het allemaal een beetje theater. Een groots opgezette soapserie, met steeds nieuwe wendingen en cliffhangers. Het publiek (wij dus) zit op het puntje van onze stoel. En de producenten (de wereldleiders) genieten van alle aandacht.

Wat als de 3de wereldoorlog uitbreekt?🌍🔫 - YouTube

En laten we de kracht van social media niet onderschatten. Een verkeerd getweetje, een meme die verkeerd wordt begrepen. Voor je het weet, staat de hele wereld op zijn kop. Of tenminste, het internet staat op zijn kop. En dat is bijna hetzelfde.

Ik zie het al voor me: een groep wereldleiders die een WhatsApp-groep starten: "Derde Wereldoorlog? Ja/Nee". En dan stemmen ze democratisch. Met emoji's. En als er meer 'Nee' is dan 'Ja', dan gaan ze gewoon weer verder met het tekenen van verdragen en het eten van petit fours.

Maar wat als het toch misgaat? Wat als die ene meneer met de rare kuif toch echt besluit dat het tijd is voor actie? Of die andere meneer die te veel naar die sciencefictionfilms kijkt? Dan zitten we met de gebakken peren. Letterlijk. Want de bakker is dan waarschijnlijk ook weg.

Ik denk dat we ons te veel zorgen maken. De wereld is al complex genoeg zonder dat we ons elke dag druk maken om een apocalyptische strijd. We hebben al genoeg te doen met het uitzoeken van de vuilnisbak, het vinden van een parkeerplek, en het vermijden van gesprekjes met die ene buurman.

Misschien is het een soort collectieve angst. Een echo uit het verleden die steeds weer opduikt. Elke generatie heeft wel zo'n angst gehad. Vroeger waren het UFO's, nu is het dus WOIII.

Komt er een 3e WERELD OORLOG ??? - YouTube

En laten we de influencers niet vergeten. Die gaan straks ook nog verklaren dat een wereldwijde oorlog de nieuwste trend is. "#WW3chic", met een foto van iemand die een gasmasker als modeaccessoire draagt. Ik zie het al voor me.

Maar die mensen die het zo nadrukkelijk verkondigen. Die doen dat waarschijnlijk om aandacht te trekken. Om je te laten schrikken, zodat je naar ze gaat luisteren. Het is een beetje als de weerman die de hele week roept dat het gaat stormen. Op een gegeven moment geloof je het wel, of je zet gewoon de ramen en deuren dicht.

Ik heb een theorie. Ik denk dat de mensheid eigenlijk te lui is voor een derde wereldoorlog. Het kost veel te veel moeite. Er moeten wapens gemaakt worden, soldaten getraind, strategische plannen bedacht. En dan moet je ook nog ergens heen met al die verwoesting. Nee, veel te veel gedoe.

Daarom denk ik dat het wel mee zal vallen. We zullen wel weer een manier vinden om het uit te stellen. Om te praten. Om te mopperen. Om elkaar met de ogen te rollen. Maar om echt de boel af te breken? Dat doen we niet. Want wie moet er dan de volgende dag de kranten bezorgen?

Dreigt een Derde Wereldoorlog? ‘Geen onwaarschijnlijk scenario meer

En stel je voor dat het gebeurt. Dat we allemaal ineens op een boerenlandje zitten, zonder internet, zonder Netflix. Wat zouden we dan doen? Praten? Liedjes zingen? De tijd doden met het tellen van de schaapjes? Dat lijkt me ook niet alles.

Dus de volgende keer dat je de koppen ziet, of dat je buurman weer eens begint over de nabije wereldramp, haal dan even diep adem. Glimlach. En denk: het zal wel. We zijn er nog steeds. En we hebben nog steeds koffie. Dat is al heel wat.

En als het dan toch gebeurt, dan hebben we tenminste iets om over te praten. Maar tot die tijd, laten we gewoon genieten van de kleine dingen. De zon die schijnt, een lekker kopje thee, en het feit dat we nog steeds kunnen discussiëren over of er een derde wereldoorlog komt of niet. Dat is tenslotte ook een soort vrijheid.

En wie weet, misschien dat de derde wereldoorlog wel begint met een wereldwijde competitie om wie de beste zelfgebakken appeltaart kan maken. Dat zou nog eens een leuke manier zijn om de wereld te veroveren. Met suiker en kaneel. En zonder slachtoffers.

Dus, komt er een derde wereldoorlog? Mijn onpopulaire mening is: nee. En als het toch zo is, dan mogen ze mij eraan herinneren dat ik het gezegd heb. Maar tot die tijd, geniet van het leven. En van die verhalen op het nieuws. Ze maken het leven in ieder geval nooit saai.