Kees Vliegt Echt Uit Wanneer

Ken je dat? Dat moment dat Kees ineens met een uitzonderlijke blik in zijn ogen staat? Niet zomaar een blik, nee. Dit is de blik die zegt: "Vandaag is het zover." De blik die suggereert dat de dagelijkse sleur wordt doorbroken, dat er iets groots gaat gebeuren.

En dan vraag je je af: "Kees vliegt echt uit wanneer?" Wanneer is dat magische moment? Is het bij de eerste zonnestraal? Of juist wanneer de regen tegen de ramen slaat en iedereen binnen wil blijven? Ik heb er zo mijn theorieën over. En eerlijk gezegd, zijn het misschien niet de meest populaire theorieën. Maar hé, wie luistert er nou écht naar de populaire mening als het om Kees gaat?

"Ik denk dat Kees uitvliegt wanneer niemand het verwacht."

Dat is mijn eerste, en misschien wel mijn belangrijkste, stelling. Het is net als met die ene collega die altijd alles netjes op tijd doet. En dan, ineens, op een dinsdagochtend, verdwijnt diegene. Geen afscheidsmail, geen briefje. Gewoon weg. En jij zit dan met je mond vol tanden. Zo is het ook met Kees. Hij plant zijn grote ontsnapping niet in het weekend, dat zou te voorspelbaar zijn. Nee, hij wacht op het moment dat jij net lekker zit met je koffie en je krant. Of misschien wel midden in een belangrijke vergadering. Bam! Weg is Kees.

Ik denk ook dat hij uitvliegt wanneer de vervelende klusjes zich opstapelen. Je weet wel, die berg was die wacht, de tuin die eruitziet alsof er een mini-orkaan heeft huisgehouden, of die ene spreadsheet die al weken naar je staart vanaf je computerscherm. Op zo'n moment, wanneer de druk van alledaagse verantwoordelijkheden het hoogst is, dan voelt Kees de drang. De drang om te ontsnappen aan de banale realiteit. Hij wil niet de vuilniszak buiten zetten. Hij wil de wereld zien! Of in ieder geval een ander deel van het huis waar de vuilniszak niet te zien is.

En wat dacht je van de invloed van het weer? Sommigen zeggen dat Kees alleen bij stralend weer naar buiten gaat. Ik zeg: onzin! Kees is veel avontuurlijker. Hij vliegt uit wanneer de elementen hem uitdagen. Bij een zachte lentebries? Tuurlijk, dat is voor beginners. Maar bij een stormachtige wind die je door elkaar schudt? Dat is pas een uitnodiging voor Kees. Hij denkt dan waarschijnlijk: "Ha! Laat de natuur maar proberen mij tegen te houden. Ik ben Kees, ik heb vleugels!"

Alles over Kees Vliegt écht uit: vanaf 11 juni te zien op Videoland - JFK

En dan is er nog de sociale druk. Soms voelt Kees de noodzaak om zich te bewijzen. Niet per se aan andere mensen, nee, meer aan zichzelf. Als iedereen om hem heen ineens een nieuw, spannend plan heeft, dan kan Kees niet achterblijven. Hij hoort misschien wel gefluister: "Kijk, daar gaat Jan naar Spanje. En Marie heeft een nieuwe hobby. Wat doet Kees?" En dan, op dat precieze moment, voelt hij de kriebels. Hij móet iets doen. Hij móet laten zien dat hij ook spontaan kan zijn. En dus vliegt hij uit. Zonder waarschuwing, zonder omhaal.

Ik heb ook een theorie over eten. Kees vliegt echt uit wanneer de geur van iets lekkers hem lokt. Een versgebakken appeltaart die je buurvrouw net uit de oven haalt. Of de geur van vers gemalen koffie die uit dat ene hippe tentje om de hoek komt zweven. Die geuren, die prikkelen zijn avontuurlijke ziel. Hij denkt dan: "Dit is mijn teken! Dit is waar ik heen moet!" En dan is het heel snel gebeurd.

Kees Vliegt Écht Uit, de nieuwe documentaire over Kees Momma, staat

En misschien, heel diep van binnen, vliegt Kees uit wanneer hij gewoon even rust nodig heeft. Niet de rust van stilzitten, nee. De rust die je vindt in beweging. In het verkennen van nieuwe plekken. In het voelen van de wind in zijn – eh – veren. Het is een soort therapie voor hem. Een manier om de batterijen weer op te laden. Even ontsnappen aan de drukte van het bestaan, om daarna weer fris en monter terug te keren. Met nieuwe verhalen om te delen. Of niet. Want soms is stilte ook een vorm van ontsnapping.

Dus de volgende keer dat je je afvraagt: "Kees vliegt echt uit wanneer?", denk dan eens aan deze onwaarschijnlijke scenario's. De verrassingsfactor. De berg klusjes. De uitdaging van de natuur. De onzichtbare sociale druk. De lokroep van lekkernijen. En de behoefte aan een moment van vrijheid. Want dat is uiteindelijk waar het om gaat, toch? Dat moment dat Kees, op zijn eigen unieke manier, even de wereld omarmt en besluit: "Vandaag is mijn dag om uit te vliegen." En eerlijk gezegd, ik vind dat best inspirerend.