De Week Van De Eenzaamheid

Oké, even serieus, wie heeft er ooit bedacht dat we een hele week nodig hebben om het over eenzaamheid te hebben? Serieus, alsof we normaal zo’n feestje aan het vieren zijn met al onze honderden beste vrienden dat een weekje stilte ons echt een schok zou geven. Maar goed, de Week Van De Eenzaamheid is er, en blijkbaar moeten we het er dus over hebben. Tijd om onze kroeggesprek-skills aan te scherpen en te doen alsof we dit allemaal al wisten.

Eerst even een kleine shockwave van de realiteit. Eenzaamheid, dat is niet zomaar een beetje jeuk op je ziel. Het is meer een soort existentiële verkoudheid die maar niet overgaat. En nee, je bent niet de enige die zich soms een beetje… apart voelt. Wist je dat naar schatting meer dan 1 miljoen Nederlanders zich wel eens eenzaam voelen? Dat is meer volk dan er in een uitverkocht stadion zit om naar een voetbalwedstrijd te kijken waar niemand scoort. En dat, dames en heren, is pas echt eenzaam.

Je denkt misschien: "Eenzaam? Ik? Onmogelijk! Ik heb toch mijn telefoon? En Netflix? En die ene kat die me altijd aankijkt alsof ik hem net van zijn laatste stukje kaas heb beroofd?" Ja, dat is allemaal heel gezellig. Maar echt contact, dat is iets anders. Dat is die warmte die je voelt als iemand je echt begrijpt, zelfs als je alleen maar gefrustreerd naar de magnetron staart omdat je boterham 3 seconden te lang is geweest.

De Week Van De Eenzaamheid is eigenlijk een soort signaal vanuit de maatschappij. Een beetje zoals wanneer je wekker ’s ochtends gaat: je kunt hem negeren, maar uiteindelijk moet je toch opstaan. En in dit geval is opstaan: kijken naar hoe we het beter kunnen doen. Het is een uitnodiging om even stil te staan bij die momenten dat de stilte in huis wat te stil is, en de blik op de lege stoel naast je wat te lang duurt.

En het mooie (nou ja, "mooie" is misschien een sterk woord, laten we zeggen "interessante") is dat eenzaamheid niet alleen iets is voor ouderen die geen bezoek meer krijgen. Nee, nee, nee. Jongeren, midden-dertigers, stagiairs die hun koffie nog steeds per ongeluk in de prullenbak gooien – iedereen kan er last van hebben. Sterker nog, met al die online interacties lijkt het soms alsof we juist meer connectie zouden moeten hebben, maar de kwaliteit van die connecties schiet soms tekort. We liken elkaars foto’s van avondeten, maar durven we ook te zeggen dat we een rotdag hebben gehad? Waarschijnlijk niet. En daar zit hem nou net de kneep.

Week van de Eenzaamheid: Digitaal Contact - YouTube

Maar wat kunnen we er nou eigenlijk aan doen, behalve ons in een hoekje terugtrekken met een bak ijs en een hele seizoen van een oude serie?

Simpel: we moeten actiever worden. En nee, daarmee bedoel ik niet dat je meteen een marathon moet gaan rennen om nieuwe mensen te ontmoeten. Hoewel, als je dat leuk vindt, ga je gang! Maar het begint vaak met kleine stapjes.

Denk aan die buurman die je altijd tegenkomt bij de brievenbus. Normaal zeg je even "hallo" en loop je door. Probeer eens een vraag te stellen. "Hoe gaat het met de tuin?" of "Heeft u al iets gehoord over die gekke eekhoorns die de dakgoot proberen te veroveren?" Grote kans dat die buurman dat prima vindt. En misschien, heel misschien, ontdek je dat hij eigenlijk best grappig is en ook wel eens een kop koffie wil drinken. Kijk aan! Onverwachte vriendschappen, geboren uit een simpel gesprek over eekhoorns. Het leven is soms net een slecht geschreven sitcom, maar dan wel met een goed einde.

Week tegen de Eenzaamheid - CDA Haarlem

Of die collega met wie je normaal alleen over werk praat. Vraag eens hoe het met hem of haar gaat buiten de kantoormuren. Misschien hebben jullie wel dezelfde hobby, of eenzelfde soort rare muzieksmaak die je normaal alleen in het diepste geheim beluistert. Geloof me, er zijn meer mensen die stiekem naar ABBA luisteren dan je denkt. En dat is oké. Sterker nog, dat is super oké.

En dan hebben we nog de digitale wereld. Ja, die kan soms aanvoelen als een gigantische hamsterkooi van likes en volgers. Maar je kunt het ook gebruiken om echte contacten te leggen. Zoek online naar groepen die passen bij jouw interesses. Een boekenclub, een wandelclub, een club voor mensen die stiekem dromen van een eigen bakkerij met alleen maar croissantjes. Wie weet wat voor fantastische mensen je daar ontmoet! En het beste is: als het even tegenzit, kun je altijd nog een grapje maken over hoe gênant je eerste poging was om een brood te bakken.

Kom erbij! -Week van de eenzaamheid 2017- — -Juf Anja

De absolute superkracht tegen eenzaamheid?

Zelfinzicht. Erkennen dat je je eenzaam voelt is al een enorme stap. Het is geen teken van zwakte, maar juist van moed. Het betekent dat je bereid bent om naar jezelf te kijken en te zeggen: "Oké, dit wil ik veranderen." En als je dat eenmaal hebt gedaan, kun je gaan bouwen. Een praatje hier, een uitnodiging daar, een gedeelde lach om een slechte grap. Het zijn die kleine, concrete acties die het verschil maken.

En onthoud dit: als je je eenzaam voelt, ben je niet apart, maar je bent juist deel van een grote groep. Een groep die het welzijn van elkaar belangrijk vindt. En de Week Van De Eenzaamheid is een herinnering dat we die groep zijn. Dus laten we er deze week, en vooral daarna, iets moois van maken. Laten we die telefoon eens wegleggen en écht kijken naar de mensen om ons heen. En als je dan toch een keer eenzaam bent, lach er dan om. Want de kans is groot dat iemand anders op datzelfde moment ook zucht en denkt: "Tja, eenzaamheid. Laten we er maar een kop koffie bij nemen."