De Ring De Hoogste Boom

Oké, laten we het eens hebben over iets waar je waarschijnlijk nooit bij stil hebt gestaan. Of misschien wel, en heb je gewoon nooit de moed gehad om het hardop te zeggen. Ik heb het over De Hoogste Boom. Ja, die ene. Je weet wel, de boom die zó hoog is dat hij waarschijnlijk elke dag een selfie maakt met de zon. Ik heb een beetje een onpopulaire mening erover. Schrap dat, ik heb een hele onpopulaire mening. Bereid je voor.

Stel je voor. Je bent een reus. Een hele grote reus. Je loopt door het bos en alles is klein. Vogeltjes zijn kruimels, eekhoorns zijn watjes, en de meeste bomen... nou ja, die lijken op prikkers. En dan zie je haar. De Hoogste Boom. Een mastodont van hout en bladeren. Een groene wolkenkrabber. En je denkt: "Wow. Dat is een indrukwekkende boom."

Maar is het dat wel? Ik bedoel, het is natuurlijk prachtig. Adembenemend. Een meesterwerk van de natuur. Maar is het ook... leuk? Is het de meest interessante boom in het hele bos? Ik betwijfel het ten zeerste.

Kijk, ik hou van bomen. Echt. Ik maak graag een wandelingetje door het bos. Ik geniet van de schaduw. Ik vind het fijn om te weten dat er dieren in wonen. Maar als ik aan De Hoogste Boom denk, zie ik niet de gezellige holletjes voor eekhoorns. Ik zie geen plek waar een vader en moeder vogel hun kroost opvoeden. Nee, ik zie een eenzame gigant.

En waarom zou die boom het zo gezellig maken? Hij staat daar maar, de hele dag. De wind waait erdoorheen. Regen valt erop. En de zon... die schijnt er waarschijnlijk op tot het einde der tijden. Dat klinkt niet als een feestje, toch?

Wist jij dit? 5 x opmerkelijke feitjes over de natuur in Den Bosch

Ik denk dat de echte helden van het bos de kleinere bomen zijn. De bomen die een beetje scheef groeien. De bomen met een paar dode takken waar je een leuke schuilplaats voor je geheime spullen kunt maken. De bomen waar je je naam in kunt krassen zonder dat het direct een nationale ramp wordt.

Ik zie een middelgrote boom, met een dikke stam waar je met z'n vieren omheen moet staan om hem te omhelzen. Die boom heeft karakter! Die boom heeft waarschijnlijk verhalen te vertellen. Misschien heeft hij wel eens een luiaard geherbergd, of een ontsnapte aap. Wie weet?

De Hoogste Boom, aan de andere kant, is waarschijnlijk super saai. Hij staat daar maar. Altijd in het zicht. Geen geheimen te bekennen. Iedereen weet precies waar hij is. En als je er iets in wilt verstoppen, moet je een ladder meenemen die langer is dan je huis. Dat is toch niet handig?

Hoogste boom ter wereld | Top 10 | wibnet.nl

En laten we eerlijk zijn. Hoeveel mensen klimmen er daadwerkelijk in De Hoogste Boom? Niemand! Je zou er waarschijnlijk eerst een vergunning voor moeten aanvragen. En daarna een marathon moeten rennen om boven te komen. Poeh!

Ik stel me voor dat kleine plantjes onderaan De Hoogste Boom een beetje sip zijn. Ze krijgen nooit zon. Ze moeten altijd opkijken tegen die enorme stam. Ze dromen waarschijnlijk van een leven als struikje in de zon, of als onkruid langs een zonnig pad.

Orchid Society Rotterdam, Science

En de vogels? Die vliegen er waarschijnlijk gewoon overheen. Ze zeggen: "Oh ja, daar is die hoge boom weer. Zien we morgen weer." Waar is de charme? Waar is de spontaniteit?

Ik denk dat we te veel gefocust zijn op het 'hoogste'. We zijn allemaal zo gewend om te denken dat meer beter is. Groter is beter. Hoger is beter. Maar is het dat wel? Ik denk dat we de schoonheid moeten vinden in het alledaagse. In de middelmatige. In de boom die je kunt omhelzen zonder dat je een team van bergbeklimmers nodig hebt.

Denk aan een gezellige eik. Met een paar dikke takken waar je heerlijk op kunt zitten. En dan niet zo'n tak die zo hoog hangt dat je er met een katapult naartoe geschoten moet worden. Nee, een tak die je met een beetje moeite kunt bereiken. Waar je een boek kunt lezen, of gewoon kunt mijmeren.

Bezoekje aan hoogste boom ter wereld? Dan riskeer je 5.000 euro boete

Of een fruitboom. De appels die eraf vallen. De zoete geur. Dat is toch veel fijner dan die ene gigant die alleen maar onder de regen staat te zuchten?

Dus ja, ik zeg het nog maar een keer. De Hoogste Boom is overschat. Het is een beetje een diva van het bos. Altijd maar in de schijnwerpers. Maar het echte leven, de echte gezelligheid, de echte avonturen... die vind je waarschijnlijk bij de bomen die niet zo nodig de hemel willen aanraken. De bomen die tevreden zijn met hun plekje op de aarde, en die ruimte bieden voor een goed gesprek, een dutje, of een geheime schuilplaats. Daar, dames en heren, daar zit de magie.

Dus de volgende keer dat je in het bos bent, geef die kleine, kromme, middelgrote boom een knuffel. Hij verdient het meer dan die pretentieuze reus daarboven. En wie weet, misschien fluistert hij je wel een van zijn geheimen toe. Maar dat zal hij niet doen als je constant naar De Hoogste Boom zit te staren.