Appel Valt Niet Ver Van De Stam

Ah, "De appel valt niet ver van de stam." Klinkt chique, hè? Maar eigenlijk bedoelt het gewoon dat kinderen vaak op hun ouders lijken. En dan heb ik het niet alleen over de kleur van je ogen of die gekke krul in je haar die je van je opa hebt. Nee, ik heb het over die eigenaardigheden, die gewoontes, die je dacht veilig te hebben verstopt. Succes ermee!

Denk er maar eens over na. Herinner je je nog dat je als kind zwoer nooit hetzelfde te worden als je ouders? “Ik zal nooit zo’n zeurpiet worden als mijn vader,” prevelde je stiekem. “En ik zal nooit zo hysterisch reageren op een klein beetje vuil als mijn moeder!”

Tja…How's that working out for ya?

Weet je, ik had altijd een hekel aan mijn moeders gewoonte om overal plastic bakjes van te bewaren. Echt, overal. De keuken zat er vol mee! Ik dacht: "Wat een onzin, ik ga gewoon nieuwe bakjes kopen als ik ze nodig heb!". Nu? Mijn aanrecht staat vol Tupperware in alle soorten en maten, inclusief de deksels die verdwenen lijken te zijn in een ander universum. Raad eens wie ik daarvoor de schuld geef? Juist, mijn moeder! Het is een genetische vloek, ik zweer het.

Genen: De Onzichtbare Draad

De appel valt niet ver van de boom. - Nederlandse gezegden

Het is echt fascinerend, die genen. Alsof er een onzichtbare draad is die ons verbindt met onze voorouders, die fluistert: "Hé, weet je nog dat je vader altijd met zijn vork tegen zijn tanden klakte? Tijd om dat zelf ook te doen!" Of: "Je moeder kon altijd perfect parkeren. Nu is het jouw beurt om eindeloos rondjes te rijden tot je eindelijk een plekje vindt, maar dan ben je wel trots!"

En het gaat verder dan alleen vervelende gewoontes. Het gaat ook over persoonlijkheidskenmerken. Mijn vader was altijd een beetje verlegen en hield niet van grote groepen mensen. Ik, de zelfverklaarde extrovert, lachte hem altijd uit. Totdat ik op een netwerkborrel stond, omringd door wildvreemden, en plotseling de onweerstaanbare drang voelde om me te verstoppen achter een plant. Toen wist ik het: die appel was toch wel dichter bij de stam gerold dan ik dacht.

Het Zit 'm in de Kleine Dingen

Matt’s slideshow The apple story Adviezen: Tine en Sabasa. - ppt download

Soms zijn het de kleine, onbeduidende dingen die het meest opvallen. De manier waarop je je wenkbrauwen optrekt als je verbaasd bent. De manier waarop je je neus ophaalt bij een bepaalde geur. De manier waarop je altijd net te laat komt. Het zijn die kleine dingetjes die je verraden, die je verraden aan je familie én aan jezelf. Het is alsof je in de spiegel kijkt en plotseling je ouders ziet terugkijken. Best eng, maar ook wel weer grappig.

Mijn buurman bijvoorbeeld, die al jarenlang zweert nooit de politieke voorkeur van zijn vader te zullen aanhangen. Tot hij laatst betrapt werd in een verhit gesprek over… precies dat onderwerp, en met precies dezelfde argumenten. Hij keek me aan met een blik van pure verslagenheid. "Ik heb gefaald," fluisterde hij. "Ik ben mijn vader geworden."

En laten we eerlijk zijn, het is niet altijd slecht. Die appel die dicht bij de stam valt, profiteert ook van de goede eigenschappen. De humor van je moeder, de handigheid van je vader, het doorzettingsvermogen van je oma. Het zijn allemaal dingen die je meekrijgt en die je maken tot wie je bent. Dus ja, misschien lijk je op je ouders, maar dat betekent niet per se dat je een kloon bent. Je bent een unieke versie, een geüpdatete versie, met je eigen quirks en kwaliteiten.

De appel valt niet ver van de boom. - Nederlandse gezegden

Acceptatie: De Sleutel tot Vrede

De sleutel tot vrede is acceptatie. Accepteer dat je nu eenmaal bepaalde eigenschappen hebt geërfd. Lach erom. Maak er een grap over. En weet dat je niet de enige bent. Iedereen heeft wel een "appel valt niet ver van de stam"-verhaal te vertellen.

Mijn advies? Omarm je innerlijke vader of moeder. Leer van ze. En als ze echt irritante gewoontes hebben, spreek ze er dan op aan! (Maar doe het wel op een liefdevolle manier, want uiteindelijk zijn het toch je ouders.)

PPT - B O M E N PowerPoint Presentation, free download - ID:6182730

Ik weet nog dat ik me vroeger schaamde voor mijn vaders voorliefde voor foute woordgrappen. Nu, jaren later, betrap ik mezelf erop dat ik ze zelf ook begin te maken. En weet je wat? Ik vind het stiekem best leuk. Het is mijn manier om mijn vader te eren, om zijn humor levend te houden. En ja, de reacties zijn meestal hetzelfde: gegrinnik, gerol met de ogen, en af en toe een oprechte lach. Maar dat is oké. Want de appel valt misschien niet ver van de stam, maar hij kan wel lekkerder smaken dan de originele appel. Vooral als je er zelf een beetje extra smaak aan toevoegt.

Dus de volgende keer dat je jezelf betrapt op een gewoonte die je herkent van je ouders, glimlach dan. Wees trots op je afkomst. En weet dat je deel uitmaakt van een lange, mooie, en soms hilarische traditie. En als je er echt niet tegen kan? Nou ja, dan kun je altijd nog proberen om de stam wat verder weg te planten. Succes!

Tot slot, en dit is serieus: waardeer je ouders. Ze hebben je gevormd tot wie je bent, met al je goede en slechte eigenschappen. En wie weet, over een paar jaar zit je zelf aan tafel met je eigen kinderen, terwijl je ze vertelt over de gekke gewoontes van hun grootouders. En dan zal de appel nóg verder van de stam rollen. Maar de kern, de essentie, die blijft altijd behouden. Want de appel valt niet ver van de stam… en dat is maar goed ook!